Yargıtay 9. Ceza Dairesi 2021/11574 E., 2024/6363 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine, çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 103/1, 103/4, 62 maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Mağdure ve annesinin beyanlarından başka sanığın mahkumiyeti için yeterli delil bulunmadığına, mağdurenin annesi ile sanık arasında önceye dayalı husumet olduğuna, tanık beyanına itibar edilmesi gerektiğine ilişkindir.
B.