Yargıtay 1. Ceza Dairesi
E. 2024/5330 • K. 2024/8829 • 25 Aralık 2024
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/181 E., 2024/17 K.
SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bozma üzerine verilen Aşkale Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.07.2020 tarihli ve 2019/198 Esas, 2020/173 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 12.07.2023 tarihli ve 2023/2328 Esas, 2023/5005 Karar sayılı ilâmı ile temel cezaya hükmedilirken sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, katılan lehine vekâlet ücreti ödenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, sanıktan son sözü sorulmadan yargılamanın bitirilmesiyle hükmün tesis ve tefhimi edilerek savunma hakkının kısıtlanması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
2.
SAYISI : 2023/181 E., 2024/17 K.
SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bozma üzerine verilen Aşkale Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.07.2020 tarihli ve 2019/198 Esas, 2020/173 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 12.07.2023 tarihli ve 2023/2328 Esas, 2023/5005 Karar sayılı ilâmı ile temel cezaya hükmedilirken sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, katılan lehine vekâlet ücreti ödenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, sanıktan son sözü sorulmadan yargılamanın bitirilmesiyle hükmün tesis ve tefhimi edilerek savunma hakkının kısıtlanması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
2.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.