Yargıtay 1. Ceza Dairesi
E. 2024/603 • K. 2024/8773 • 23 Aralık 2024
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/333 E.,2023/921 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.İzmir 36. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.10.2015 tarihli ve 2014/975 Esas ve 2015/586 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 25. maddesinde belirtilen meşru savunma kapsamında kaldığından bahisle 5271 sayılı Kanun'un 223/2-d maddesi gereği beraatine karar verilmiştir.
2.İzmir 36. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.10.2015 tarihli ve 2014/975 Esas ve 2015/586 Karar sayılı kararının katılan tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 13.06.2019 tarihli ve 2019/4371 Esas ve 2019/12694 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği nedeniyle...
SAYISI : 2023/333 E.,2023/921 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.İzmir 36. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.10.2015 tarihli ve 2014/975 Esas ve 2015/586 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, eylemin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 25. maddesinde belirtilen meşru savunma kapsamında kaldığından bahisle 5271 sayılı Kanun'un 223/2-d maddesi gereği beraatine karar verilmiştir.
2.İzmir 36. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.10.2015 tarihli ve 2014/975 Esas ve 2015/586 Karar sayılı kararının katılan tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 13.06.2019 tarihli ve 2019/4371 Esas ve 2019/12694 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında atılı suçtan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği nedeniyle...
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.