Yargıtay 2. Ceza Dairesi
E. 2023/16361 • K. 2024/21428 • 25 Aralık 2024
Karar Özeti
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/38 E., 2023/269 K.
ŞİKÂYETÇİ : ...
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Her ne kadar 5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesi uyarınca hükmün aynen açıklanması gerekmekte ise de, Dairemizin 01.10.2019 tarihli ve 2019/3735 Esas, 2019/14456 Karar sayılı ilamından önce verilen ve yalnız sanık tarafından temyiz edilen mahkemenin 10.03.2015 tarihli ve 2014/655 Esas, 2015/239 Karar sayılı kararı ile 5.820,00 TL hapisten çevrili adli para cezasına hükmedildiği ve bu hususun 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanık lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53/1.
SAYISI : 2023/38 E., 2023/269 K.
ŞİKÂYETÇİ : ...
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Her ne kadar 5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesi uyarınca hükmün aynen açıklanması gerekmekte ise de, Dairemizin 01.10.2019 tarihli ve 2019/3735 Esas, 2019/14456 Karar sayılı ilamından önce verilen ve yalnız sanık tarafından temyiz edilen mahkemenin 10.03.2015 tarihli ve 2014/655 Esas, 2015/239 Karar sayılı kararı ile 5.820,00 TL hapisten çevrili adli para cezasına hükmedildiği ve bu hususun 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sanık lehine infaz bakımından kazanılmış hak teşkil ettiği ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53/1.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.