Yargıtay 4. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SUÇLAR : Tehdit, hakaret
KARARLAR VE HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddiistinafbaşvurusununesastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi
Yapılan ön inceleme neticesinde;
İlk Derece Mahkemesince 21.10.2014 tarihinde verilen hükümlerin, karar tarihinde Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlamaması nedeniyle temyiz yasa yoluna tabi olması karşısında, eski hale getirme ile temyiz talebi hakkında karar verme yetkisinin 5271 sayılı Kanun'un 42. maddesi uyarınca Yargıtay'a ait olduğundan, Bölge Adliye Mahkemesinin söz konusu taleplere ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair 24.05.2021 tarihli kararının hukuki değerden yoksun olduğu belirlenmiştir.
Mahkumiyet kararında; temyiz süresinin “tefhim/tebliğden" itibaren başlayacağının belirtilmesi suretiyle kanun yolunda yanılgılı uygulamaya yol açılması sebebiyle temyiz istemi niteliğinde bulunan 13.01.2015 tarihli başvurunun 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi gereğince yasal süresinde olduğunun kabulüyle, Yerel Mahkemenin temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararı kaldırılarak, gereği düşünüldü:
I. GEREKÇE
1. Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun'un 125/3-(a) ve 106/1. maddeleri uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst hadlerine göre aynı Kanun'un 66/1-(e) maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresi öngörülmüştür.
2. 5237 sayılı Kanun'un 67/2-(d) maddesi uyarınca zamanaşımını kesen son işlemin 21.10.2014 tarihli mahkumiyet kararı olduğu, bu tarihten itibaren temyiz incelemesine kadar, 8...