Yargıtay 2. Ceza Dairesi
E. 2022/2217 • K. 2024/709 • 16 Ocak 2024
Karar Özeti
B O Z M A Ü Z E R İ N E
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/679 E., 2021/1195 K.
ŞİKÂYETÇİ : ...
SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında bozma sonrası kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Olayın iki kişi tarafından işlendiğine ilişkin görgüye dayalı bilgisi olan tek tanık D.S.'nin 5271 sayılı Kanun'un 210/1. maddesine aykırı olarak, olaya ilişkin beyanı alınmadan, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 119/1-c maddesi uygulanarak yazılı şekilde karar verilmesi,
2-Hüküm tarihine kadar sanığın sebep olduğu yargılama giderlerinin hesaplanarak sanıktan tahsiline karar verilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 16.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/679 E., 2021/1195 K.
ŞİKÂYETÇİ : ...
SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlâli
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında bozma sonrası kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Olayın iki kişi tarafından işlendiğine ilişkin görgüye dayalı bilgisi olan tek tanık D.S.'nin 5271 sayılı Kanun'un 210/1. maddesine aykırı olarak, olaya ilişkin beyanı alınmadan, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 119/1-c maddesi uygulanarak yazılı şekilde karar verilmesi,
2-Hüküm tarihine kadar sanığın sebep olduğu yargılama giderlerinin hesaplanarak sanıktan tahsiline karar verilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 16.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.