Yargıtay 2. Ceza Dairesi
E. 2024/4792 • K. 2024/9771 • 11 Haziran 2024
Karar Özeti
MAHKEMESİ : Gebze 2. Asliye Ceza Mahkemesi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret
Gebze 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.07.2005 tarihli ve 2001/1552 Esas, 2005/767 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Suça sürüklenen çocuğun 13.07.2021 tarihli dilekçesindeki anlatımından eski hale getirme isteminde bulunduğunun anlaşılması ve eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun'un 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olduğu ve mahkemenin 06.09.2021 tarihli ve sonraki ek kararların yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Suça sürüklenen çocuğun yokluğunda verilen, en son bildirdiği adresde birlikte sakin yengesine tebliğ edilen 21.07.2005 tarihli karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunun’nun 310/1. maddesince belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 13.07.2021 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuğun yerinde olmayan eski hâle getirme isteği ile süresinde olmayan temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği istem gibi, REDDİNE, esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret
Gebze 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.07.2005 tarihli ve 2001/1552 Esas, 2005/767 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Suça sürüklenen çocuğun 13.07.2021 tarihli dilekçesindeki anlatımından eski hale getirme isteminde bulunduğunun anlaşılması ve eski hale getirme isteği hakkındaki karar verme yetkisinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun'un 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'ın ilgili dairesine ait olduğu ve mahkemenin 06.09.2021 tarihli ve sonraki ek kararların yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Suça sürüklenen çocuğun yokluğunda verilen, en son bildirdiği adresde birlikte sakin yengesine tebliğ edilen 21.07.2005 tarihli karara karşı, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunun’nun 310/1. maddesince belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 13.07.2021 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuğun yerinde olmayan eski hâle getirme isteği ile süresinde olmayan temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği istem gibi, REDDİNE, esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.