Yargıtay 5. Ceza Dairesi
E. 2021/15166 • K. 2024/5149 • 6 Mayıs 2024
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesince zimmet suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün kaldırılarak bu suçtan sanığın beraatine karar verilmek suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.İstanbul Anadolu 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.06.2019 tarihli ve 2017/386 Esas, 2019/322 sayılı Kararı ile sanık hakkında zimmet suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 247/1, 43, 249 ve 62. maddeleri gereği 2 yıl 7 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53/1-2-3-5. madde ve fıkraları uyarınca hak yoksunluğu uygulanmasına hükmolunmuştur.
2.Sanığın istinaf başvurusu üzerine duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 21.01.2020 tarihli ve 2019/1992 Esas, 2020/129 sayılı Kararı ile İlk Derece Mahkemesince zimmet suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün kaldırılarak bu suçtan sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e madde-fıkra ve bendi gereği beraatine karar verilmek suretiyle aynı Kanun'un 280/1-a ve 303/1-a maddeleri gereğince istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Hazine vekilinin temyiz istemi; sanığın sübuta eren zimmet suçunu işlediğine, bu suç uyarınca tecziyesi gerektiği halde mahkûmiyeti yerine eksik inceleme ve delillerin takdirinde hata ile verilen beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
SUÇ : Görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesince zimmet suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün kaldırılarak bu suçtan sanığın beraatine karar verilmek suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.İstanbul Anadolu 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.06.2019 tarihli ve 2017/386 Esas, 2019/322 sayılı Kararı ile sanık hakkında zimmet suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 247/1, 43, 249 ve 62. maddeleri gereği 2 yıl 7 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53/1-2-3-5. madde ve fıkraları uyarınca hak yoksunluğu uygulanmasına hükmolunmuştur.
2.Sanığın istinaf başvurusu üzerine duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 21.01.2020 tarihli ve 2019/1992 Esas, 2020/129 sayılı Kararı ile İlk Derece Mahkemesince zimmet suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün kaldırılarak bu suçtan sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e madde-fıkra ve bendi gereği beraatine karar verilmek suretiyle aynı Kanun'un 280/1-a ve 303/1-a maddeleri gereğince istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan Hazine vekilinin temyiz istemi; sanığın sübuta eren zimmet suçunu işlediğine, bu suç uyarınca tecziyesi gerektiği halde mahkûmiyeti yerine eksik inceleme ve delillerin takdirinde hata ile verilen beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.