Yargıtay 4. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Hakaret
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi; Bölge Adliye Mahkemesince katılan vekili tarafından verilen şikayetten vazgeçme beyanının göz önünde bulundurulmadığına, 5237 sayılı Kanun’un 129. maddesi kapsamındaki savunmalarının yalnızca katılanın beyanlarını göz önünde tutularak reddedildiğine, gerekçeli kararda erteleme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına denildiğine ancak neden mümkün olmadığı hususunu açıklama yapılmadığına, kararın bozulmasına, vesaire yöneliktir.
III. GEREKÇE
Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin olarak 5237 sayılı Kanun'un 129. maddesi ve erteleme hükümlerinin uygulanmamasına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun...