Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/10756 E., 2024/4067 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 3 Haziran 2024
- Esas No
- 2022/10756
- Karar No
- 2024/4067
- Konu
- Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/108 E., 2021/157 K.
SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.05.2015 tarihli ve 2014/27 Esas, 2015/135 Karar sayılı kararının o yer Cumhuriyet savcı (aleyhe), katılan Kurum vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 10.07.2018 tarihli ve 2018/1366 Esas, 2018/3350 Karar sayılı ilâmı ile özetle katılan Kurum'un duruşmadan haberdar edilmemesi ve aralarında menfaat çatışması bulunan sanıkların ayrı müdafiiler ile temsil ettirilmemesi nedeniyle bozulması üzerine verilen İstanbul 9. Ağır
Ceza Mahkemesinin, 19.11.2019 tarihli ve 2018/324 Esas, 2019/446 Karar sayılı kararının katılan Kurum vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1.
SAYISI : 2021/108 E., 2021/157 K.
SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.05.2015 tarihli ve 2014/27 Esas, 2015/135 Karar sayılı kararının o yer Cumhuriyet savcı (aleyhe), katılan Kurum vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 10.07.2018 tarihli ve 2018/1366 Esas, 2018/3350 Karar sayılı ilâmı ile özetle katılan Kurum'un duruşmadan haberdar edilmemesi ve aralarında menfaat çatışması bulunan sanıkların ayrı müdafiiler ile temsil ettirilmemesi nedeniyle bozulması üzerine verilen İstanbul 9. Ağır
Ceza Mahkemesinin, 19.11.2019 tarihli ve 2018/324 Esas, 2019/446 Karar sayılı kararının katılan Kurum vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2024/2121 E., 2024/3114 K.3 Haziran 2024
- Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2024/1559 E., 2024/3113 K.3 Haziran 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/12012 E., 2024/4068 K.3 Haziran 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/1677 E., 2024/4112 K.3 Haziran 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/9611 E., 2024/4110 K.3 Haziran 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/9508 E., 2024/4109 K.3 Haziran 2024