Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/15382 E., 2024/3916 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 27 Mayıs 2024
- Esas No
- 2022/15382
- Karar No
- 2024/3916
- Konu
- Kasten öldürmeye teşebbüs
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/3 E., 2022/56 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün ; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.03.2014 tarihli ve 2014/45 Esas, 2014/94 Karar sayılı kararı ile 27.01.2011 tarihli ve 2010/148 Esas, 2011/20 Karar sayılı kararında direnilerek sanık hakkında mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.03.2014 tarihli ve 2014/45 Esas, 2014/94 Karar sayılı kararının, Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiince temyizi üzerine Yargıtay 1.
SAYISI : 2022/3 E., 2022/56 K.
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün ; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.03.2014 tarihli ve 2014/45 Esas, 2014/94 Karar sayılı kararı ile 27.01.2011 tarihli ve 2010/148 Esas, 2011/20 Karar sayılı kararında direnilerek sanık hakkında mağdura yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
2. Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 13.03.2014 tarihli ve 2014/45 Esas, 2014/94 Karar sayılı kararının, Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiince temyizi üzerine Yargıtay 1.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/75 E., 2024/3925 K.27 Mayıs 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/6254 E., 2024/3924 K.27 Mayıs 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/9646 E., 2024/3921 K.27 Mayıs 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/9351 E., 2024/3919 K.27 Mayıs 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/15611 E., 2024/3914 K.27 Mayıs 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/132 E., 2024/3917 K.27 Mayıs 2024