Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/15514 E., 2024/5318 K.

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi
SAYISI : 2021/434 E., 2021/2373 K.
SUÇ : Kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma
HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile ek kararın onanması
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.09.2021 tarihli, 2021/6-13 Esas, 2021/392 Karar sayılı kararında vurgulandığı üzere, sanığın ve müdafiinin ayrı ayrı kanun yoluna başvurma hakkına sahip oldukları, farklı gerekçelerle hükmü istinaf ve temyiz etme hak ve yetkilerinin bulunması, kanun koyucunun amacının sanığın haklarını korumaya yönelik olup, 7201 sayılı Kanun’un 11. maddesindeki vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılacağı düzenlemesinin sanığın aleyhine olacak şekilde yorumlanamayacağı, istinaf kararının sanığa da tebliğ edilmesi gerektiği anlaşılmış olup somut olayda kendisine böyle bir tebliğ yapılmaksızın öğrenmek suretiyle hükmü 21.04.2022 tarihinde hükmü temyiz eden sanığın temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği
temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1.