Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/9973 E., 2024/2722 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 22 Nisan 2024
- Esas No
- 2022/9973
- Karar No
- 2024/2722
- Konu
- Kasten yaralama sonucu ölüme neden olma
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/1401 E., 2020/881 K.
SUÇ : Kasten yaralama sonucu ölüme neden olma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı,
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.01.2007 tarih, 2007/3-9 Esas ve 2007/18 sayılı kararında belirtildiği üzere; 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrası ve 34 üncü maddesinini ikinci fıkrasına göre kararda başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve şekli kuşkuya yer vermeyecek biçimde açıkça gösterilmesi gerektiği halde; 09.11.2020 tarihli celsede katılanlar vekili ve katılanların yüzüne karşı
tefhim olunan hükümde "tebliğden itibaren 15 gün içinde" denilerek katılanlar vekilinin temyiz süresinin başlangıcına ilişkin olarak yanıltıldığı, tebliğ mazbatasında da temyiz süresine ilişkin bir uyarının olmadığı anlaşılmakla; katılanlar vekilinin 21.12.2020 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
SAYISI : 2020/1401 E., 2020/881 K.
SUÇ : Kasten yaralama sonucu ölüme neden olma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı,
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.01.2007 tarih, 2007/3-9 Esas ve 2007/18 sayılı kararında belirtildiği üzere; 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrası ve 34 üncü maddesinini ikinci fıkrasına göre kararda başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve şekli kuşkuya yer vermeyecek biçimde açıkça gösterilmesi gerektiği halde; 09.11.2020 tarihli celsede katılanlar vekili ve katılanların yüzüne karşı
tefhim olunan hükümde "tebliğden itibaren 15 gün içinde" denilerek katılanlar vekilinin temyiz süresinin başlangıcına ilişkin olarak yanıltıldığı, tebliğ mazbatasında da temyiz süresine ilişkin bir uyarının olmadığı anlaşılmakla; katılanlar vekilinin 21.12.2020 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/10961 E., 2024/2727 K.22 Nisan 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/11099 E., 2024/2724 K.22 Nisan 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/11105 E., 2024/2725 K.22 Nisan 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/11130 E., 2024/2723 K.22 Nisan 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/10759 E., 2024/2720 K.22 Nisan 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/9638 E., 2024/2721 K.22 Nisan 2024