Yargıtay 1. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
Sanığın karar tarihinde cezaevinde olması nedeniyle tebligatların cezaevine yapılması gerektiği gözetilmeksizin, sadece sanık müdafiine tebligat yapıldığı, sanık müdafii tarafından kararın temyiz edilmemesi üzerine 30.07.2009 tarihinde kararın kesinleştiği, sanığın 14.04.2023 tarihli dilekçesi ile eski hale getirme talebinde bulunduğu görülmekle, sanığın dilekçesi temyiz talebi olarak değerlendirerek, temyiz süresinin de öğrenme tarihinden itibaren başladığı kabul edilerek, temyiz isteminin yasal süre içerisinde yapıldığı belirlenmekle, yapılan incelemede;
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 24.12.2008 tarihli ve 2008/6863 Esas, 2008/8232 Karar sayılı kararı ile 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan ''5237 sayılı Yasada yer alan seçenek yaptırımların uygulanıp uygulanmayacağının karar...