Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/6746 E., 2024/1997 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 25 Mart 2024
- Esas No
- 2023/6746
- Karar No
- 2024/1997
- Konu
- Kasten yaralama
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/1428 E., 2023/149 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafileri
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının on yıldan az olduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesi uyarınca reddine karar verilerek, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.07.2011 tarihli ve 2009/662 Esas, 2011/1000 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin Esas No: 2023/6746
25.02.2014 tarih, 2013/18486 Esas, 2014/7541 Karar sayılı ilamıyla hükmün onanmasına karar verilmiştir.
2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı üzerine Yargıtay 1.
SAYISI : 2021/1428 E., 2023/149 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafileri
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının on yıldan az olduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesi uyarınca reddine karar verilerek, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.07.2011 tarihli ve 2009/662 Esas, 2011/1000 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin Esas No: 2023/6746
25.02.2014 tarih, 2013/18486 Esas, 2014/7541 Karar sayılı ilamıyla hükmün onanmasına karar verilmiştir.
2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı üzerine Yargıtay 1.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/9508 E., 2024/2018 K.25 Mart 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/9521 E., 2024/2017 K.25 Mart 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/9570 E., 2024/2016 K.25 Mart 2024
- Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2024/3652 E., 2024/5536 K.25 Mart 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/6523 E., 2024/1995 K.25 Mart 2024
- Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2024/3651 E., 2024/5535 K.25 Mart 2024