Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/7642 E., 2024/8103 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/260 E., 2023/628 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.11.2010 tarihli ve 2010/5-237 Esas, 2010/242 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere, ilk defa Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkında tayin olunan hapis cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak koşullu salıvermeden yararlandırılmamasına karar verilmesi nedeniyle hükmün temyizi kabil olduğu değerlendirilerek inceleme yapılmıştır.
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul Anadolu 69. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.11.2022 tarihli ve 2020/353 Esas, 2022/784 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/2, 86/3-a, 62/1, 53, 58.