Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/7687 E., 2024/3288 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 8 Mayıs 2024
- Esas No
- 2023/7687
- Karar No
- 2024/3288
- Konu
- Kasten yaralama
- Hüküm
- Beraat
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/3 E., 2023/139 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Devrekani Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.01.2016 tarihli ve 2015/136 Esas, 2016/2 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 17.12.2019 tarihli ve 2019/15838 Esas, 2019/23111 Karar sayılı ilâmı ile eksik inceleme ile beraat kararı verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
2. Devrekani Asliye Ceza Mahkemesinin 25.05.2023 tarihli ve 2020/3 Esas, 2023/139 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereği beraatine karar verilmiştir.
II.
SAYISI : 2020/3 E., 2023/139 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Devrekani Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.01.2016 tarihli ve 2015/136 Esas, 2016/2 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 17.12.2019 tarihli ve 2019/15838 Esas, 2019/23111 Karar sayılı ilâmı ile eksik inceleme ile beraat kararı verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
2. Devrekani Asliye Ceza Mahkemesinin 25.05.2023 tarihli ve 2020/3 Esas, 2023/139 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereği beraatine karar verilmiştir.
II.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/2926 E., 2024/3291 K.8 Mayıs 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/3062 E., 2024/3290 K.8 Mayıs 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/7684 E., 2024/3289 K.8 Mayıs 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/13073 E., 2024/3272 K.8 Mayıs 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/9376 E., 2024/3271 K.8 Mayıs 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/9035 E., 2024/3269 K.8 Mayıs 2024