Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/8232 E., 2024/868 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
... Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.03.2020 tarihli ve 2019/298 Esas, 2020/195 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca iki defa ayrı ayrı 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükümlerin, istinaf edilmeksizin 01.07.2020 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği belirlenmiştir.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 18.08.2023 tarihli ve 2023/2826 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.09.2023 tarihli ve KYB-2023/94364 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 28.09.2023 tarihli ve KYB-2023/94364 sayılı kanun yararına bozma isteminin; adlî sicil kaydındaki ilâmın kesin nitelikte adlî para cezası olması itibarıyla mükerrir bulunmayan hükümlü hakkında belirlenen cezanın 5237 sayılı Kanun'un 58 nci maddesinin altıncı fıkrası gereği mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinde isabet bulunmadığı şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.
II. GEREKÇE
1.