Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/8800 E., 2024/4320 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 10 Haziran 2024
- Esas No
- 2023/8800
- Karar No
- 2024/4320
- Konu
- Kasten yaralama
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/312 E., 2022/374 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.06.2014 tarihli ve 2013/196 Esas, 2014/175 Karar sayılı
kararının sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 03.02.2022 tarihli ve 2021/2142 Esas, 2022/744 Karar sayılı ilâmı ile kasten yaralama suçundan kurulan hükme ilişkin olarak mahkumiyet hükmü kurulmasının ardından 7188 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen 5271 sayılı Kanun'un 251. Maddesindeki basit yargılama usulü yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
2. Manavgat 1.
SAYISI : 2022/312 E., 2022/374 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Manavgat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.06.2014 tarihli ve 2013/196 Esas, 2014/175 Karar sayılı
kararının sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 03.02.2022 tarihli ve 2021/2142 Esas, 2022/744 Karar sayılı ilâmı ile kasten yaralama suçundan kurulan hükme ilişkin olarak mahkumiyet hükmü kurulmasının ardından 7188 sayılı Kanunla yeniden düzenlenen 5271 sayılı Kanun'un 251. Maddesindeki basit yargılama usulü yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
2. Manavgat 1.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2024/4966 E., 2024/6908 K.10 Haziran 2024
- Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2021/12190 E., 2024/6960 K.10 Haziran 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/8803 E., 2024/4324 K.10 Haziran 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/517 E., 2024/4314 K.10 Haziran 2024
- Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2024/7827 E., 2024/9447 K.10 Haziran 2024
- Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2024/4557 E., 2024/6906 K.10 Haziran 2024