Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/9317 E., 2024/2654 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 18 Nisan 2024
- Esas No
- 2023/9317
- Karar No
- 2024/2654
- Konu
- Kasten öldürme
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/207 E., 2023/408 K.
SUÇ : Kasten öldürme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.07.2016 tarihli ve 2015/351 Esas, 2016/247 Karar sayılı kararının katılanlar vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 15.05.2018 tarihli ve 2018/199 Esas, 2018/2287 Karar sayılı ilâmı ile sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiği nedeniyle bozulmasına,
2.Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.09.2018 tarihli ve 2018/358 Esas, 2018/292 Karar sayılı kararı ile; Yargıtay 1.Ceza Dairesinin, 15.05.2018 tarihli ve 2018/199 Esas, 2018/2287 Karar sayılı ilamına karşı önceki kararda direnilmesine,
3.Ankara 11.
SAYISI : 2023/207 E., 2023/408 K.
SUÇ : Kasten öldürme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.07.2016 tarihli ve 2015/351 Esas, 2016/247 Karar sayılı kararının katılanlar vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 15.05.2018 tarihli ve 2018/199 Esas, 2018/2287 Karar sayılı ilâmı ile sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiği nedeniyle bozulmasına,
2.Ankara 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.09.2018 tarihli ve 2018/358 Esas, 2018/292 Karar sayılı kararı ile; Yargıtay 1.Ceza Dairesinin, 15.05.2018 tarihli ve 2018/199 Esas, 2018/2287 Karar sayılı ilamına karşı önceki kararda direnilmesine,
3.Ankara 11.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/7072 E., 2024/2656 K.18 Nisan 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/7025 E., 2024/2657 K.18 Nisan 2024
- Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2024/4665 E., 2024/7105 K.18 Nisan 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/3633 E., 2024/2655 K.18 Nisan 2024
- Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2024/4664 E., 2024/7104 K.18 Nisan 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/6575 E., 2024/2652 K.18 Nisan 2024