Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/9664 E., 2024/3484 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 14 Mayıs 2024
- Esas No
- 2023/9664
- Karar No
- 2024/3484
- Konu
- Taksirle yaralama
- Hüküm
- Temyiz talebinin reddi
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
EK KARAR SAYISI : 2021/714 E., 2021/782 K.
SUÇ : Taksirle yaralama
HÜKÜM : Temyiz talebinin reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması
Edremit 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.12.2021 tarihli ve 2021/714 Esas, 2021/782 Karar sayılı ek kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1 maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Sanıklar hakkında hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen
geçici 2. maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 305/1 maddesi gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315/1 maddesinde yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini...
EK KARAR SAYISI : 2021/714 E., 2021/782 K.
SUÇ : Taksirle yaralama
HÜKÜM : Temyiz talebinin reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması
Edremit 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.12.2021 tarihli ve 2021/714 Esas, 2021/782 Karar sayılı ek kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1 maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Sanıklar hakkında hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen
geçici 2. maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 305/1 maddesi gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315/1 maddesinde yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini...
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/6967 E., 2024/3486 K.14 Mayıs 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/7122 E., 2024/3485 K.14 Mayıs 2024
- Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2024/6207 E., 2024/8320 K.14 Mayıs 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/7125 E., 2024/3483 K.14 Mayıs 2024
- Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2024/6205 E., 2024/8318 K.14 Mayıs 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2022/13735 E., 2024/3482 K.14 Mayıs 2024