Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/1004 E., 2024/6739 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 17 Ekim 2024
- Esas No
- 2024/1004
- Karar No
- 2024/6739
- Konu
- Kasten yaralama
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/50 E. 2023/184 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Elbistan 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.05.2016 tarihli ve 2014/93 Esas, 2016/773 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 23.12.2020 tarihli ve 2020/15975 Esas, 2020/20038 Karar sayılı kararıyla özetle; dosyanın “Basit Yargılama Usulü” yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi ve hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı Kanun’un 53. maddesinin uygulanmaması nedenleriyle bozulmasına ve sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına karar verilmiştir.
2. Elbistan 3.
SAYISI : 2023/50 E. 2023/184 K.
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Elbistan 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.05.2016 tarihli ve 2014/93 Esas, 2016/773 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 23.12.2020 tarihli ve 2020/15975 Esas, 2020/20038 Karar sayılı kararıyla özetle; dosyanın “Basit Yargılama Usulü” yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi ve hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı Kanun’un 53. maddesinin uygulanmaması nedenleriyle bozulmasına ve sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına karar verilmiştir.
2. Elbistan 3.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/2606 E., 2024/6746 K.17 Ekim 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/3850 E., 2024/6742 K.17 Ekim 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/1523 E., 2024/6741 K.17 Ekim 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/1332 E., 2024/6738 K.17 Ekim 2024
- Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2024/11668 E., 2024/13757 K.17 Ekim 2024
- Yargıtay 9. Hukuk Dairesi 2024/11639 E., 2024/13753 K.17 Ekim 2024