Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/2855 E., 2024/5618 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 17 Eylül 2024
- Esas No
- 2024/2855
- Karar No
- 2024/5618
- Konu
- Kasten yaralamaya yardım etme
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
B O Z M A Ü Z E R İ N E
D U R U Ş M A T A L E P L İ
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/215 E., 2023/729 K.
SUÇ : Kasten yaralamaya yardım etme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Koşulları bulunmadığından sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, 1412 sayılı Kanun'un 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Dikili 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 03.04.2019 tarihli ve 2018/11493 Esas, 2019/7063 Karar sayılı bozması üzerine verdiği 28.01.2021 tarihli ve 2019/491 Esas, 2021/120 Karar sayılı kararının sanık müdafii
tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 07.06.2022 tarihli ve 2022/4707 Esas, 2022/4520 Karar sayılı ilâmı ile; sanığın, taksicinin araçtan inmesini engellemek ve diğer sanığa, onun isteği ile suçta...
D U R U Ş M A T A L E P L İ
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2023/215 E., 2023/729 K.
SUÇ : Kasten yaralamaya yardım etme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.
Koşulları bulunmadığından sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, 1412 sayılı Kanun'un 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Dikili 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 03.04.2019 tarihli ve 2018/11493 Esas, 2019/7063 Karar sayılı bozması üzerine verdiği 28.01.2021 tarihli ve 2019/491 Esas, 2021/120 Karar sayılı kararının sanık müdafii
tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 07.06.2022 tarihli ve 2022/4707 Esas, 2022/4520 Karar sayılı ilâmı ile; sanığın, taksicinin araçtan inmesini engellemek ve diğer sanığa, onun isteği ile suçta...
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 12. Hukuk Dairesi 2024/1984 E., 2024/7313 K.17 Eylül 2024
- Yargıtay 12. Hukuk Dairesi 2024/2160 E., 2024/7320 K.17 Eylül 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/2803 E., 2024/5621 K.17 Eylül 2024
- Yargıtay 12. Hukuk Dairesi 2024/5924 E., 2024/7270 K.17 Eylül 2024
- Yargıtay 12. Hukuk Dairesi 2024/5925 E., 2024/7271 K.17 Eylül 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/37 E., 2024/5644 K.17 Eylül 2024