Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2024/397 E., 2024/4239 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 6 Haziran 2024
- Esas No
- 2024/397
- Karar No
- 2024/4239
- Konu
- Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2019/75 E., 2023/315 K.
SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Milas 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2015 tarihli ve 2013/237 Esas, 2015/333 Karar sayılı mahkûmiyet kararlarının sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 31.01.2019 tarihli ve 2018/8890 Esas, 2019/1817 Karar sayılı ilâmı ile katılanın
yaralanmasına ilişkin düzenlenen ilk raporda yüzde sabit ize neden olunan dudak bölgesindeki yaralanmadan bahsedilmediği gözetildiğinde bu lezyon ile sanıkların eylemi arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığının açıklığa kavuşturulmasından sonra hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
2. Milas 1.
SAYISI : 2019/75 E., 2023/315 K.
SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Milas 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2015 tarihli ve 2013/237 Esas, 2015/333 Karar sayılı mahkûmiyet kararlarının sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin, 31.01.2019 tarihli ve 2018/8890 Esas, 2019/1817 Karar sayılı ilâmı ile katılanın
yaralanmasına ilişkin düzenlenen ilk raporda yüzde sabit ize neden olunan dudak bölgesindeki yaralanmadan bahsedilmediği gözetildiğinde bu lezyon ile sanıkların eylemi arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığının açıklığa kavuşturulmasından sonra hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
2. Milas 1.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2024/5008 E., 2024/6864 K.6 Haziran 2024
- Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2024/4994 E., 2024/6863 K.6 Haziran 2024
- Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2024/6065 E., 2024/5898 K.6 Haziran 2024
- Yargıtay 1. Ceza Dairesi 2023/6144 E., 2024/4238 K.6 Haziran 2024
- Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2024/4993 E., 2024/6862 K.6 Haziran 2024
- Yargıtay 5. Ceza Dairesi 2024/4988 E., 2024/6861 K.6 Haziran 2024