Lextum artık Claude ve ChatGPT'de: asistanınız içtihadı uydurmadan, kaynağından getirsin. Nasıl bağlanır? →

Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2022/996 E., 2024/21741 K.

tarihli karar

Karar Künyesi

Mahkeme
Yargıtay 10. Ceza Dairesi
Karar Tarihi
3 Temmuz 2024
Esas No
2022/996
Karar No
2024/21741

Karar Özeti


MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
Hükümlü ve müdafiinin yokluğunda Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararının 12.10.2021 tarihinde usulüne uygun olarak vekaletnamesi bulunmayan hükümlü müdafiine tebliğ edildiği; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen on beş günlük yasal temyiz süresi içinde temyiz edilmediğinden hükmün 28.10.2021 tarihinde kesinleştirildiği, hükümlünün hükümden sonra dosyaya vekalet sunan başka bir müdafiinin 30.112021 tarihinde eski hale getirme ve temyiz talebinde bulunduğu, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29.03.2023 tarihli ve 2022/6-599 Esas ve 2023/192 Karar sayılı kararında
açıklandığı üzere sanığın yokluğunda verilmiş olan kararın sanığa da tebliğ edilmesinin gerektiği anlaşıldığından, hükümlü müdafiinin 30.11.2021 tarihli temyiz isteğinin hükümlünün öğrenmesi üzerine ve yasal temyiz süresi içinde yapılmış olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin...

Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin

Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.

Ücretsiz Başla