Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2023/4397 E., 2024/16750 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 10. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 20 Mart 2024
- Esas No
- 2023/4397
- Karar No
- 2024/16750
- Konu
- Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma
- Hüküm
- Davanın reddi
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/1 E., 2022/145 K.
SUÇ : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma
HÜKÜM : Davanın reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.11.2020 tarihli ve 2019/350 Esas, 2020/265 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 22.11.2021 tarihli ve 2021/1288 Esas, 2021/12194 Karar sayılı bozma kararı sonrası yapılan yargılama ile Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.03.2022 tarihli ve 2022/1 Esas, 2022/145 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası uyarınca davanın reddi ile sanık lehine vekalet ücreti verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
II.
SAYISI : 2022/1 E., 2022/145 K.
SUÇ : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma
HÜKÜM : Davanın reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.11.2020 tarihli ve 2019/350 Esas, 2020/265 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 22.11.2021 tarihli ve 2021/1288 Esas, 2021/12194 Karar sayılı bozma kararı sonrası yapılan yargılama ile Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.03.2022 tarihli ve 2022/1 Esas, 2022/145 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası uyarınca davanın reddi ile sanık lehine vekalet ücreti verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
II.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2021/3088 E., 2024/16753 K.20 Mart 2024
- Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2021/3074 E., 2024/16752 K.20 Mart 2024
- Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2023/20410 E., 2024/16751 K.20 Mart 2024
- Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2024/2276 E., 2024/16749 K.20 Mart 2024
- Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2024/389 E., 2024/16748 K.20 Mart 2024
- Yargıtay 10. Ceza Dairesi 2024/567 E., 2024/16747 K.20 Mart 2024