Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/26260 E., 2024/12720 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesinin 1. fıkrasındaki “Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresine yapılır.” hükmü ile 6099 sayılı Kanunla yapılan değişiklik sonucunda anılan maddeye eklenen 2. fıkrasındaki “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmüne aykırı olarak, yokluğunda verilen kararın sanığın aynı zamanda da MERNİS adresi olan, sorgusunda bildirdiği adresine, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebliğ edilmesi gerekirken, aynı Kanun'un 21/2. maddesine göre yapılan 05.08.2015 tarihli tebliğ işleminin usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında; Mahkeme’nin temyiz talebinin reddine ilişkin 21.10.2015 tarihli ek kararı kaldırılarak, sanığın öğrenme üzerine 12.10.2015 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
1) Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyizin incelenmesinde;
Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmalarda ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezaların kanuni takdir sınırlarında...