Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/26508 E., 2024/4504 K.

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/105 E., 2016/193 K.
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma
İstanbul Anadolu 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.04.2016 tarihli ve 2016/105 Esas, 2016/193 Karar sayılı kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.11.2006 tarihli ve 2006/6-123 Esas, 2006/229 Karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 34 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 231 inci maddesinin ikinci fıkrası, 232 nci maddesinin altıncı fıkrası, 291 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları uyarınca karar ve hükümlerde, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, sürenin ne zaman başlayacağı, merci, başvuru şekli ve kanun yollarına başvurulmadığı takdirde hükmün kesinleşeceğinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin gerektiği; "5271 sayılı Kanun'un 263 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince cezaevinde bulunan sanığın hükümlü bulunduğu ceza infaz kurumu ve tutukevi müdürüne beyanda bulunmak suretiyle veya bu hususta dilekçe vererek kanun yoluna başvurabileceğinin" de yazılması veya tebliğ mazbatasına bu hususa ilişkin bir meşruhat eklenmesi gerektiği gözetilmeden temyize konu karara ilişkin temyiz süresinin ve karar tarihinde ceza infaz kurumunda inceleme konusu suçtan tutuklu olarak bulunan sanık yönünden hüküm fıkrasında bu meşruhat olmadan yapılan tefhim ve gerekçeli kararın, sanığın sorgusunda beyan ettiği adresine...