Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/30306 E., 2024/417 K.

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2013/291 E., 2016/124 K.
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜMLER: Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma
... 19. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2016 tarihli ve 2013/291 Esas, 2016/124 Karar sayılı kararının, Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;
Temyiz incelemesine konu gerekçeli kararın, hükmü temyize hak ve yetkisi bulunan sanığa tebliğe çıkarıldığı ancak söz konusu tebliğ işleminin 7201 sayılı Tebligat Kanunu (7201 sayılı Kanun) hükümlerine uygun olmadığı anlaşılmıştır.
Şöyle ki; 7201 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği, öncelikle sanığın bilinen en son adresi esas alınarak aynı Kanun'un "Tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden imtina" başlıklı 21 inci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi uyarınca tebligat çıkarılıp söz konusu tebligatın bila tebliğ iade edilmesi hâlinde, aynı Kanun'un 10 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereği en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca MERNİS adresi esas alınarak tebliği yoluna gidilmesi gerekmektedir.
Ancak, inceleme konusu gerekçeli kararın, sanık adına dava dosyasında bilinen en son adresine 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca tebliği yoluna gidilmeksizin doğrudan MERNİS adresi esas alınmak suretiyle aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliği yoluna gidildiği belirlenmiştir.