Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/3548 E., 2024/5894 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 11. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 6 Mayıs 2024
- Esas No
- 2021/3548
- Karar No
- 2024/5894
- Konu
- Resmi belgede sahtecilik
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/553 E., 2016/221 K.
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜMLER : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Diyarbakır 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2015/553 Esas, 2016/221 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı cezalandırılmaları talebiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca sanıkların ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanıklar hakkında mahkûmiyet kararları verilmesi talebine ilişkindir.
III.
SAYISI : 2015/553 E., 2016/221 K.
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜMLER : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Diyarbakır 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli ve 2015/553 Esas, 2016/221 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı cezalandırılmaları talebiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca sanıkların ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanıklar hakkında mahkûmiyet kararları verilmesi talebine ilişkindir.
III.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/5725 E., 2024/5920 K.6 Mayıs 2024
- Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/2876 E., 2024/5919 K.6 Mayıs 2024
- Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/759 E., 2024/5917 K.6 Mayıs 2024
- Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/2855 E., 2024/2125 K.6 Mayıs 2024
- Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/1488 E., 2024/2124 K.6 Mayıs 2024
- Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/2341 E., 2024/2123 K.6 Mayıs 2024