Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/9252 E., 2024/9443 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 11. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 10 Temmuz 2024
- Esas No
- 2021/9252
- Karar No
- 2024/9443
- Konu
- Mühür bozma
- Hüküm
- Beraat
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/432 Esas, 2016/951 Karar
SUÇ : Mühür bozma
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Adana 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2016 tarihli ve 2016/432 Esas, 2016/951 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mühür bozma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği; katılan kurumun mühürleme yetkisinin kanundan kaynaklandığı ve kararı temyiz ettiklerine,
Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanığın mahkumiyeti yerine beraatine ilişkin usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasına ilişkindir.
III. GEREKÇE
1.
SAYISI : 2016/432 Esas, 2016/951 Karar
SUÇ : Mühür bozma
HÜKÜM : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Adana 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.06.2016 tarihli ve 2016/432 Esas, 2016/951 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mühür bozma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz isteği; katılan kurumun mühürleme yetkisinin kanundan kaynaklandığı ve kararı temyiz ettiklerine,
Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanığın mahkumiyeti yerine beraatine ilişkin usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasına ilişkindir.
III. GEREKÇE
1.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2024/6673 E., 2024/7974 K.10 Temmuz 2024
- Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/10668 E., 2024/9445 K.10 Temmuz 2024
- Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/10722 E., 2024/9444 K.10 Temmuz 2024
- Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/10643 E., 2024/9441 K.10 Temmuz 2024
- Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/39977 E., 2024/9440 K.10 Temmuz 2024
- Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/40002 E., 2024/9439 K.10 Temmuz 2024