Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2023/1262 E., 2024/12597 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir oldukları, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. Mala Zarar Verme Suçu Yönünden
Her ne kadar sanık hakkında hüküm kurulurken temel cezanın tayini sırasında 5237 sayılı TCK'nın 151/1, 152/2-a, 170/1-a ve 44 maddeleri uygulama maddesi olarak gösterilmiş ise de temel cezanın, suçun suçun işleniş biçimi, suçta kullanılan araç, işlendiği zaman ve yer, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı, sanığın kastının ağırlığı, amaç ve saiki gerekçe gösterilerek teşdiden 1 yıl hapis cezası olarak belirlendiğinin gerekçede ve hüküm fıkrasında ifade edilmesi ve takip eden paragrafta aynı Kanun'un 152/2-a maddesi uyarınca (1) kat artırım uygulanmak suretiyle cezanın 2 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi karşısında temel cezanın tayini sırasında uygulama maddelerinin hatalı gösterilmesi sonuca etkili görülmediğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanık hakkında kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkûmiyetin kanunî sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi ve...