Yargıtay 11. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/132 E., 2020/474 K.
SUÇ :Adli işlere müteallik resmi bir varaka tanzimi esnasında hüviyeti hakkında memura yalan beyanda bulunma
KARAR : Önceki hükmün aynen geçerli olmasına ilişkin karar
KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması
İstanbul 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.12.2020 tarihli ve 2020/132 Esas, 2020/474 Karar sayılı kararının, temyiz edilmeksizin 05.01.2021 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.
Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 08.05.2023 tarihli ve 2021/11143 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.06.2023 tarihli ve KYB-2023/57306 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:
I. İSTEM
Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.06.2023 tarihli ve KYB-2023/57306 sayılı kanun yararına bozma isteminin;
“Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 12/09/2006 tarihli ve 2006/359-7944 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağı nazara alınarak yapılan incelemede,
Dosya kapsamına göre, sanık hakkında 19/06/2001 tarihinde hırsızlık suçundan yapılan adli tahkikat sırasında görevli polis memurlarına kendini gerçekte var olan “İlker Taku" olarak tanıtıp bu kimlik bilgileri ile yalan beyanda...