Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2024/3624 E., 2024/9544 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 11. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 17 Temmuz 2024
- Esas No
- 2024/3624
- Karar No
- 2024/9544
- Konu
- Vergi Usul Kanununa aykırılık
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/446 Esas, 2022/1817 Karar
SUÇ : Vergi Usul Kanununa aykırılık
HÜKÜMLER : Düşme
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. GEREKÇE
Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 29.04.2023 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.
II. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Diyarbakır 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2022 tarihli ve 2020/446 Esas, 2022/1817 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde...
SAYISI : 2020/446 Esas, 2022/1817 Karar
SUÇ : Vergi Usul Kanununa aykırılık
HÜKÜMLER : Düşme
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. GEREKÇE
Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 29.04.2023 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.
II. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Diyarbakır 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.12.2022 tarihli ve 2020/446 Esas, 2022/1817 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde...
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2022/11654 E., 2024/9547 K.17 Temmuz 2024
- Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/17540 E., 2024/9546 K.17 Temmuz 2024
- Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2022/8969 E., 2024/9545 K.17 Temmuz 2024
- Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2022/484 E., 2024/9543 K.17 Temmuz 2024
- Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/10300 E., 2024/9542 K.17 Temmuz 2024
- Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/10299 E., 2024/9541 K.17 Temmuz 2024