Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2020/10222 E., 2024/2367 K.

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/66 E., 2015/289 K.
SUÇ : Taksirle öldürme
HÜKÜM : Mahkumiyet
Sanık hakkında kurulan hüküm; sanık müdafii, mağdur ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, sanık müdafinin ve mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri bakımından yapılan incelemede 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.
Yargılama aşamasında 19/03/2015 tarihli beyanında sanıktan şikayetçi olmadığını ve davaya katılmak istemediğini beyan eden mağdur ...'in sanık hakkında verilen mahkumiyet kararını temyiz hak ve yetkisi bulunmadığı anlaşılmıştır.
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50/4, 50/1-a, 52/2-4, 53/6, 63. maddeleri uyarınca 18.200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca mağdurun temyiz isteminin reddi, sanık müdafinin temyiz isteklerinin reddi, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yönünden bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Mağdurun temyiz sebepleri; Sanığa verilen cezanın az olduğuna ilişkindir.
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; Sanığın suçu işlediğine dair şüpheden uzak kesin delil olmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, soruşturmanın eksik yürütüldüğüne, farazi delillerle aleyhte hüküm verildiğine, unsurları oluşmayan suçtan beraat kararı verilmesi gerektiğine ve...