Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2020/1993 E., 2024/466 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 12. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 7 Şubat 2024
- Esas No
- 2020/1993
- Karar No
- 2024/466
- Konu
- Taksirle öldürme
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Taksirle öldürme
KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile ek kararın onanması
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 10.03.2020 tarihli ve 2020/777 Esas, 2020/755 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Konya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.11.2019 tarihli ve 2017/920 Esas, 2019/915 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası ile 63 üncü maddesi uyarınca neticeten 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl 6 ay süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiştir.
2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3.
SUÇ : Taksirle öldürme
KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile ek kararın onanması
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 10.03.2020 tarihli ve 2020/777 Esas, 2020/755 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Konya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.11.2019 tarihli ve 2017/920 Esas, 2019/915 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası ile 63 üncü maddesi uyarınca neticeten 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl 6 ay süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiştir.
2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/3862 E., 2024/469 K.7 Şubat 2024
- Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/4226 E., 2024/468 K.7 Şubat 2024
- Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2020/1929 E., 2024/467 K.7 Şubat 2024
- Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/2972 E., 2024/464 K.7 Şubat 2024
- Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/3169 E., 2024/463 K.7 Şubat 2024
- Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/3960 E., 2024/462 K.7 Şubat 2024