Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/11713 E., 2024/1761 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 6 Şubat 2024
- Esas No
- 2021/11713
- Karar No
- 2024/1761
- Konu
- Konut dokunulmazlığını ihlâli, kişilerin huzur ve sükûnunu bozma
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/669 E., 2016/103 K.
SUÇLAR :Konut dokunulmazlığını ihlâli, kişilerin huzur ve sükûnunu bozma
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Mahkemenin sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen mahkûmiyetine ilişkin kabul ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmediğinden ve sanığın katılanın konutunun eklentisi niteliğindeki apartman boşluğu ile merdivenlerine girmesini takiben katılanın görüşmeyeceğini bildirmesi sonrası makul sürede apartmanı terk etmeyip kalmaya devam etmesi, katılanın sözlüsü ile polis geldiğinde daire kapısı önünde yakalanması suretiyle konut dokunulmazlığının ihlâli suçu tamamlandığından, tebliğnamenin bu husustaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
SAYISI : 2015/669 E., 2016/103 K.
SUÇLAR :Konut dokunulmazlığını ihlâli, kişilerin huzur ve sükûnunu bozma
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Mahkemenin sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen mahkûmiyetine ilişkin kabul ve gerekçesinde bir isabetsizlik görülmediğinden ve sanığın katılanın konutunun eklentisi niteliğindeki apartman boşluğu ile merdivenlerine girmesini takiben katılanın görüşmeyeceğini bildirmesi sonrası makul sürede apartmanı terk etmeyip kalmaya devam etmesi, katılanın sözlüsü ile polis geldiğinde daire kapısı önünde yakalanması suretiyle konut dokunulmazlığının ihlâli suçu tamamlandığından, tebliğnamenin bu husustaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/7179 E., 2024/1722 K.6 Şubat 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/1547 E., 2024/1713 K.6 Şubat 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/12440 E., 2024/1711 K.6 Şubat 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/3844 E., 2024/1756 K.6 Şubat 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/6673 E., 2024/1747 K.6 Şubat 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/16199 E., 2024/1741 K.6 Şubat 2024