Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/11939 E., 2024/10950 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2016/11 E., 2016/379 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik olduğu ve temyizde hukuki yararının bulunduğu belirlenerek karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
5271 sayılı CMK'nun 223/4-d bendi gereği ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, “5237 sayılı TCK'nun 145. maddesi gereğince ceza verilmekten vazgeçilmesine” denilerek hüküm kurulması, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 04.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.