Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/13002 E., 2024/7686 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 14 Mayıs 2024
- Esas No
- 2021/13002
- Karar No
- 2024/7686
- Konu
- Haksız yere sahipli hayvanı öldürme
- Hüküm
- Düşme
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Haksız yere sahipli hayvanı öldürme
HÜKÜM : Düşme
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Sanığın haksız yere sahipli hayvanı öldürme suçundan eylemine uyan ve 5237 sayılı Kanun'un 151/2. maddesinde düzenlenen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, zamanaşımını kesen son işlemin sanığın sorgu tarihi olan 25.02.2015 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8.
SUÇ : Haksız yere sahipli hayvanı öldürme
HÜKÜM : Düşme
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Sanığın haksız yere sahipli hayvanı öldürme suçundan eylemine uyan ve 5237 sayılı Kanun'un 151/2. maddesinde düzenlenen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık dava zamanaşımının, zamanaşımını kesen son işlemin sanığın sorgu tarihi olan 25.02.2015 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2023/1550 E., 2024/3905 K.14 Mayıs 2024
- Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 2022/7190 E., 2024/3859 K.14 Mayıs 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/5549 E., 2024/7687 K.14 Mayıs 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/18019 E., 2024/7684 K.14 Mayıs 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/15687 E., 2024/7683 K.14 Mayıs 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/15643 E., 2024/7682 K.14 Mayıs 2024