Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/13396 E., 2024/7435 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/156 E., 2016/347 K.
SUÇLAR : Kamu malına zarar verme, hakkı olmayan yere tecavüz
HÜKÜMLER : Beraat
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanılar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260. maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Suç tarihi itibarıyla sanıkların eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1-a, 154. maddelerde düzenlenen kamu malına zarar verme ve hakkı olmayan yere tecavüz suçları için öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e. maddesi uyarınca hesaplanan 8 yıllık asli zamanaşımının, süreyi kesen son işlem olan sanık ...'ün savunmasının alındığı 03.06.2015 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8.