Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/13558 E., 2024/5811 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 16 Nisan 2024
- Esas No
- 2021/13558
- Karar No
- 2024/5811
- Konu
- Kamu malına zarar verme
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ:Kamu malına zarar verme
HÜKÜM :Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Hakkında daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olan sanığın kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle dosyanın yeniden ele alınması sonucu 5271 sayılı Kanun'un 231/8. maddesi uyarınca önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, hükmedilen cezanın adlî para cezasına çevrilmesine karar verilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 16.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
SUÇ:Kamu malına zarar verme
HÜKÜM :Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Hakkında daha önce hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş olan sanığın kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle dosyanın yeniden ele alınması sonucu 5271 sayılı Kanun'un 231/8. maddesi uyarınca önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, hükmedilen cezanın adlî para cezasına çevrilmesine karar verilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 16.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/6478 E., 2024/5815 K.16 Nisan 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/4026 E., 2024/5813 K.16 Nisan 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/5488 E., 2024/5812 K.16 Nisan 2024
- Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 2023/7480 E., 2024/3350 K.16 Nisan 2024
- Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2023/13904 E., 2024/3936 K.16 Nisan 2024
- Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 2022/5403 E., 2024/3923 K.16 Nisan 2024