Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/14065 E., 2024/8375 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 22 Mayıs 2024
- Esas No
- 2021/14065
- Karar No
- 2024/8375
- Konu
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Mahkemece 08.03.2013 kesinleşme tarihli Kütahya 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/836 Esas ve 2013/93 Karar sayılı 5237 sayılı Kanun'un 151/1, 58 maddeleri uyarınca verilmiş 3 ay hapis cezasına ilişkin ilâm tekerrüre esas alınarak ikinci kez tekerrür hükümleri uygulanmış ise de; bozma öncesi 21.05.2015 tarihli kararda yine aynı ilam tekerrüre esas alınmış ancak ikinci kez tekerrüre ilişkin hükümler uygulanmadığından aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle bu hususun kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeden sanık hakkında hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Mahkemece 08.03.2013 kesinleşme tarihli Kütahya 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/836 Esas ve 2013/93 Karar sayılı 5237 sayılı Kanun'un 151/1, 58 maddeleri uyarınca verilmiş 3 ay hapis cezasına ilişkin ilâm tekerrüre esas alınarak ikinci kez tekerrür hükümleri uygulanmış ise de; bozma öncesi 21.05.2015 tarihli kararda yine aynı ilam tekerrüre esas alınmış ancak ikinci kez tekerrüre ilişkin hükümler uygulanmadığından aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle bu hususun kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeden sanık hakkında hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/15984 E., 2024/8379 K.22 Mayıs 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/16142 E., 2024/8378 K.22 Mayıs 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/14049 E., 2024/8377 K.22 Mayıs 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/48 E., 2024/8374 K.22 Mayıs 2024
- Yargıtay 6. Hukuk Dairesi 2024/1576 E., 2024/1684 K.22 Mayıs 2024
- Yargıtay 6. Hukuk Dairesi 2023/3790 E., 2024/1683 K.22 Mayıs 2024