Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/14322 E., 2024/2212 K.

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2014/195 E., 2016/1142 K.
ŞİKÂYETÇİLER : ..., ..., ...
SUÇLAR : Mala zarar verme, kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
TEMYİZ EDENLER : Sanıklar
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanıklar hakkında kurulan hükümleri; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-Sanıkların şikâyetçilerin içinde bulunduğu doblo araca yönelik olarak taş atıp, zarar verdikleri aynı kasıtla bıçakla aracın peşinden gittikleri, taşlardan birinin araç içerisine girdiği ancak mağdurlara isabet etmediği olayda, sanıkların 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 37. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gereken tamamlanmış mala zarar verme suçunu ve her 3 mağdura yönelik yaralamaya teşebbüs suçlarını birlikte işledikleri, bu haliyle eylemleri sebebiyle Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2014/377 Karar sayılı kararında...