Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/15216 E., 2024/8373 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 22 Mayıs 2024
- Esas No
- 2021/15216
- Karar No
- 2024/8373
- Konu
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanığın yokluğunda verilen 20.10.2020 tarihli kararda temyiz süresinin tebliğ tarihinden itibaren 15 gün olduğu belirtilerek yanıltmaya neden olunduğunun anlaşılması karşısında, 18.11.2020 tarihinde tebliğ edilen kararı 02.12.2020 tarihli temyiz dilekçesi ile temyiz eden sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
1)Mahkemece, Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 21.03.2019 tarihli ve 2018/2133 Esas, 2019/3769 Karar sayılı bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek dosyanın Uzlaştırma Bürosu'na gönderildiği, Alanya Cumhuriyet Başsavcılığının 13.05.2019 tarihli yazısı ile Alman vatandaşı olan şikâyetçinin ikametgahının Almanya'da olması, 5271 sayılı Kanun'un 253/6. maddesi ve Uzlaştırma Yönetmeliğinin 7/12.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanığın yokluğunda verilen 20.10.2020 tarihli kararda temyiz süresinin tebliğ tarihinden itibaren 15 gün olduğu belirtilerek yanıltmaya neden olunduğunun anlaşılması karşısında, 18.11.2020 tarihinde tebliğ edilen kararı 02.12.2020 tarihli temyiz dilekçesi ile temyiz eden sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
1)Mahkemece, Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 21.03.2019 tarihli ve 2018/2133 Esas, 2019/3769 Karar sayılı bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek dosyanın Uzlaştırma Bürosu'na gönderildiği, Alanya Cumhuriyet Başsavcılığının 13.05.2019 tarihli yazısı ile Alman vatandaşı olan şikâyetçinin ikametgahının Almanya'da olması, 5271 sayılı Kanun'un 253/6. maddesi ve Uzlaştırma Yönetmeliğinin 7/12.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 6. Hukuk Dairesi 2022/4840 E., 2024/1657 K.22 Mayıs 2024
- Yargıtay 6. Hukuk Dairesi 2023/1442 E., 2024/1656 K.22 Mayıs 2024
- Yargıtay 6. Hukuk Dairesi 2022/4223 E., 2024/1653 K.22 Mayıs 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/15207 E., 2024/8372 K.22 Mayıs 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/20530 E., 2024/8371 K.22 Mayıs 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/16723 E., 2024/8370 K.22 Mayıs 2024