Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/15704 E., 2024/6067 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 17 Nisan 2024
- Esas No
- 2021/15704
- Karar No
- 2024/6067
- Konu
- Hırsızlık, banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması
Karar Özeti
MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Hırsızlık, banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması
HÜKÜMLER: Ret, mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Pazarcık Asliye Ceza Mahkemesinin 31.05.2016 tarihli ve 2014/538 Esas, 2016/293 Karar sayılı kararının, o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesinin, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi hâlinde, aynı Kanun’un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu’nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkânsızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin, sanığa gerekçeli karar tebliğinin doğrudan MERNİS adresine 7201 sayılı Tebligat...
SUÇLAR: Hırsızlık, banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması
HÜKÜMLER: Ret, mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Pazarcık Asliye Ceza Mahkemesinin 31.05.2016 tarihli ve 2014/538 Esas, 2016/293 Karar sayılı kararının, o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesinin, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi hâlinde, aynı Kanun’un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu’nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkânsızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin, sanığa gerekçeli karar tebliğinin doğrudan MERNİS adresine 7201 sayılı Tebligat...
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/6968 E., 2024/6070 K.17 Nisan 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/18731 E., 2024/6069 K.17 Nisan 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/6358 E., 2024/6068 K.17 Nisan 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/8260 E., 2024/5925 K.17 Nisan 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/9644 E., 2024/5924 K.17 Nisan 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/9698 E., 2024/5923 K.17 Nisan 2024