Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/17275 E., 2024/9464 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 6 Haziran 2024
- Esas No
- 2021/17275
- Karar No
- 2024/9464
- Konu
- Karşılıksız yararlanma
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Karşılıksız yararlanma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Dosya kapsamına göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanık hakkında Mahkemenin 02.12.2014 tarihli kararı ile sonuç ceza olarak 6 ay 20 gün hapis cezasına hükmedildiği, kararın yalnızca sanık tarafından temyiz edildiği ve bozmadan sonra verilen hükümde CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkının gözetilmesi gerektiği hâlde Mahkemece sanığın kazanılmış hakkı gözetilmeden 10 ay hapis cezasına hükmedilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322.
SUÇ : Karşılıksız yararlanma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Dosya kapsamına göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanık hakkında Mahkemenin 02.12.2014 tarihli kararı ile sonuç ceza olarak 6 ay 20 gün hapis cezasına hükmedildiği, kararın yalnızca sanık tarafından temyiz edildiği ve bozmadan sonra verilen hükümde CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkının gözetilmesi gerektiği hâlde Mahkemece sanığın kazanılmış hakkı gözetilmeden 10 ay hapis cezasına hükmedilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/16925 E., 2024/9468 K.6 Haziran 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/17289 E., 2024/9466 K.6 Haziran 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/17287 E., 2024/9465 K.6 Haziran 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/17333 E., 2024/9462 K.6 Haziran 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/17338 E., 2024/9461 K.6 Haziran 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/9265 E., 2024/9457 K.6 Haziran 2024