Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/21077 E., 2024/16407 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2018/1987 E., 2018/2304 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ Onama
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesinin, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi hâlinde, aynı Kanun’un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, bu adrese tebliğ yapılması gerekirken, yokluğunda verilen kararın tebliğine ilişkin tebligat işleminin, katılanın bilinen son adresi ve aynı zamanda MERNİS adresine doğrudan “MERNİS adresi” ibaresi ile tebligat çıkarılması nedeniyle geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 17.12.2018 tarihli kararının usulüne uygun olarak katılana ( öncelikle bilinen en son adresine MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin tebliğ yapılması, bu adresinde tebligat yapılamaması...