Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/23303 E., 2024/5867 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 16 Nisan 2024
- Esas No
- 2021/23303
- Karar No
- 2024/5867
- Konu
- Kamu malına zarar verme
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2015/599 E., 2016/662 K.
SUÇTAN ZARAR GÖREN : Sağlık Bakanlığı
SUÇ : Kamu malına zarar verme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, sanığın yokluğunda verilen 13.05.2016 tarihli kararın tebliği için adı geçenin bilinen en son adresi esas alınarak Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması gerekirken, doğrudan MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre yapılan gerekçeli karar tebliği işleminin geçersiz olduğu, 01.08.2016 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından...
SAYISI : 2015/599 E., 2016/662 K.
SUÇTAN ZARAR GÖREN : Sağlık Bakanlığı
SUÇ : Kamu malına zarar verme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1 maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, sanığın yokluğunda verilen 13.05.2016 tarihli kararın tebliği için adı geçenin bilinen en son adresi esas alınarak Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması gerekirken, doğrudan MERNİS adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre yapılan gerekçeli karar tebliği işleminin geçersiz olduğu, 01.08.2016 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından...
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/16016 E., 2024/5870 K.16 Nisan 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/23300 E., 2024/5869 K.16 Nisan 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/23285 E., 2024/5868 K.16 Nisan 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/23337 E., 2024/5866 K.16 Nisan 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/2715 E., 2024/5865 K.16 Nisan 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/8941 E., 2024/5864 K.16 Nisan 2024