Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/10072 E., 2024/12600 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 23 Eylül 2024
- Esas No
- 2022/10072
- Karar No
- 2024/12600
- Konu
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/225 E., 2021/629 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
1.Sanık hakkında bozma öncesi kurulan hükümde birinci kez mükerrirliğe esas alınan Karşıyaka 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.02.2011 tarihli ve 2009/565 Esas, 2011/110 Karar sayılı mahkûmiyet kararının tekerrüre esas olduğu kabul edilerek tekerrür hükümleri uygulandığı ve anılan hükme yönelik aleyhe bir temyiz istemi bulunmamasına rağmen, bozmadan sonra yapılan yargılama sonucunda daha ağır ilâm olan Karşıyaka 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 20.07.2010 tarihli ve 2010/39 Esas, 2010/502 Karar sayılı mahkûmiyet kararınının tekerrüre esas alınarak 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesine aykırı davranılması,
2.
SAYISI : 2021/225 E., 2021/629 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
1.Sanık hakkında bozma öncesi kurulan hükümde birinci kez mükerrirliğe esas alınan Karşıyaka 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.02.2011 tarihli ve 2009/565 Esas, 2011/110 Karar sayılı mahkûmiyet kararının tekerrüre esas olduğu kabul edilerek tekerrür hükümleri uygulandığı ve anılan hükme yönelik aleyhe bir temyiz istemi bulunmamasına rağmen, bozmadan sonra yapılan yargılama sonucunda daha ağır ilâm olan Karşıyaka 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 20.07.2010 tarihli ve 2010/39 Esas, 2010/502 Karar sayılı mahkûmiyet kararınının tekerrüre esas alınarak 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesine aykırı davranılması,
2.
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/61 E., 2024/12605 K.23 Eylül 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/20094 E., 2024/12602 K.23 Eylül 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/20050 E., 2024/12603 K.23 Eylül 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/20051 E., 2024/12601 K.23 Eylül 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/910 E., 2024/12599 K.23 Eylül 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/9729 E., 2024/12596 K.23 Eylül 2024