Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/10089 E., 2024/4987 K.
tarihli karar
Karar Künyesi
- Mahkeme
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi
- Karar Tarihi
- 26 Mart 2024
- Esas No
- 2022/10089
- Karar No
- 2024/4987
- Konu
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Özeti
B O Z M A Ü Z E R İ N E
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/27 E., 2021/430 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Kovuşturma aşamasında şikâyetten vazgeçen Zafer Kent'in gerekçeli karar başlığında mağdur olarak yazılması gerektiği hâlde, müşteki olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi olanaklı yazım hatası olarak görülmüş, sanığın gözaltında geçirdiği sürenin TCK’nın 63. maddesi uyarınca cezasından mahsup edilmesine karar verilmemiş ise de yine bu husus da infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanığa yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş...
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2021/27 E., 2021/430 K.
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Kovuşturma aşamasında şikâyetten vazgeçen Zafer Kent'in gerekçeli karar başlığında mağdur olarak yazılması gerektiği hâlde, müşteki olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi olanaklı yazım hatası olarak görülmüş, sanığın gözaltında geçirdiği sürenin TCK’nın 63. maddesi uyarınca cezasından mahsup edilmesine karar verilmemiş ise de yine bu husus da infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;
Lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanığa yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş...
Tam metni ve tüm kararları görüntüleyin
Lextum.ai'ya giriş yaptıktan sonra sınırsız, süresiz ve ücretsiz erişebilirsiniz.
Yargıtay Kararlarından
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/14156 E., 2024/4990 K.26 Mart 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/1382 E., 2024/4989 K.26 Mart 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2022/13562 E., 2024/4988 K.26 Mart 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/9666 E., 2024/4986 K.26 Mart 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2024/4947 E., 2024/4985 K.26 Mart 2024
- Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2023/1249 E., 2024/4984 K.26 Mart 2024